خداوند حکیم می فرماید :

فبشّر عباد  الّذین یستمعون القول فیتّبعون أحسنه (زمر/ 18 )

 

مباحثه چیست جدل چیست

فبعث الله غرابا یبحث فى الارض (مائده / 31.)
بعد از اینکه قابیل برادرش هابیل را کشت ، در حالى که بدن هابیل غرق در خون بود و بر روى خاک افتاده بود، قابیل نمى دانست چه کند، در این هنگام بود که خداوند زاغى را فرستاد که زاغ دیگر را کشت، سپس با منقار و یا چنگال خود، مقدارى زمین را کاوید و گودى به وجود آورد و زاغ مرده را داخل آن پنهان کرد و به قابیل نشان داد که چگونه برادرش را در زمین دفن کند، خداوند متعال فرمود : یبحث فى الارض زمین را کاوید. مباحثه از ریشه بحث بر گرفته شده و به معناى بررسى ، کاویدن و پژوهش و به ژرفاى سخن رسیدن است .
و این معنى لازمه اش تأمل فراوان در سخن است

دوست عزیزی به نام مازیار ش (http://arttoday.persianblog.ir ) اینگونه نوشته است : «  باید عرض کنم که نگاه و دیدگاه تکبعدی و نگرش یکجانبه و یکسویه نگرانه ی دوستی که از ولایت فقیه نوشته بود کاملا با دیدگاه و منش سرکار خانم سارا متفاوت است »

نمی دانم نقل دو حدیث از پیامبر گرامی اسلام و حضرت امام رضا علیه السلام چه ارتباطی با تک بعدی بودن و نگرش یکجانبه و یکسویه نگرانه دارد و چگونه تنها از نقل این دو حدیث به این موضوع پی برد ؟! .

سارای عزیز ؛ حرف شما در باره فیض و قابلیت دریافت و انتقال آن صحیح است. ولی باید اضافه شود که واسطه فیض مانند سلسله علت و معلول های مستمر و مکرر است و این قابلیت دریافت و قابلیت انتقال در تمام افراد سلسله علتها و معلولها همزمان باید وجود داشته باشد، حتی در آخرین دریافت کننده . مانند انتقال برق از کارخانه تولید به مصرف کننده ، که هر نقطه از مسیر باید قابلیت دریافت و انتقال فیض ( در اینجا انرژی برق) را داشته باشد والا متوقف می شود .

نکته دوم اینکه اگر هر کس بخواهد بدون توجه به دیگران حرف خود را بزند، اینکه واقعاً کار عبثی است . خب هرکس قبلاً وبلاگی برای خودش داشت و حرف خودش را می زد . دیگر چه احتیاجی به این وبلاگ گروهی بود؟  مانند اینکه چند نفر در کوپه قطاری بنشینند و قصد مسافرت کنند . در بین راه هر 6 یا 4 نفر مسافر قطار همزمان شروع به صحبت کنند و هر فردی برای خود سخنرانی کند و هیچ کس هم به حرف دیگری توجه نکند .

دوست عزیزمون « منتظر » حرف درستی زدند که اول لوازم کار آماده شود و بعد کار را شروع کنیم . اول فقه یاد بگیر و بعد تجارت کن . من هم می گویم اول هدف را معین کن و لوازم آن را تهیه کن بعد کار را شروع کن .

بنده عرض کردم به « جدل » پاسخ نخواهم گفت . زیرا این کاری عاقلانه است و هدفم در اینجا مباحثه است . جدل کار ابوجهل است که وقتی پیامبر ص « شق القمر » هم کرد باز هم نپذیرفت .

سارای عزیز ، شما چرا به خود می گیرید؟ . من هم اگر نادانسته یا ناخواسته وارد جدل شدم شما پاسخ نگویید .

نویسنده ها می‌دانند که برای پیشرفت کارشان به منتقدها نیازمندند.  آن‌ها هیچ وقت با منتقد‌ها جدل نمی‌کنند. اگر نقدی را درست بدانند از آن در اصلاح کارشان استفاده می‌کنند. در غیر این صورت به آن توجه نمی‌کنند. نویسندها هیچ وقت قهر نمی‌کنند و به خاطر نقدهای تندی که از آنها می‌شود دست از نوشتن برنمی‌دارند. نویسنده هرگز با نقدی که از کارش شده برخورد شخصی نمی‌کند.

منتقدها هرگز نویسنده را نقد نمی‌کند. ( مانند کاری که مازیار ش انجام داد ) بلکه اثر و نوشته را نقد می‌کنند.
منتقدها نیز مانند نویسنده‌ها فرق بحث و جدل را می‌دانند. آن ها همواره بحث می کنند و از جدل روگردانند.

برای درک بهتر مفهوم جدل پیشنهاد می کنم این مطلب را در آدرس زیر حتما مطالعه کنید .

http://www.ghadeer.org/aqaed/monazerat/fehrest1.htm

 

در انتها یک خواهش دارم .

اگر مطالبی که می نویسید از خودتان است که هیچ و اگر از حرف دیگران است و نقل قول می کنید ، حتی اگر عین مطلب نقل قول نشده و خلاصه برداشت را می گویید، منبع را بگویید تا حرفهایمان مستند و مستدل باشد .

 

نوشته شده در ۱۳۸۸/۱٠/٢٤ساعت ۱۱:٢٥ ‎ب.ظ توسط علی جوادی

نظرات ()